KAÇAN TRENLER

11/5/2007 ·


 

Bodrum’da deniz kenarında

bir tahta iskelenin yanında,
eskilerden Recep  usta

bir iskemle de bana atmış

kaçmış trenlerin hesabını yapıyor..

 

Kırık ayaklı masada

yitirilmiş zamanlar,

kaybolmuş insanlar,

hepsi birbirine karışmış

kocaman bir gölge gibi

düşmüş denize..

 

Kaçmış trenlerin hesabı tutulur mu Recep usta!

onlar gitmişler,

sen bakmışsın

arkalarından,

biraz buruk,biraz üzgün,

sonra,

belki birgün dönerler demişsin

Ve

öylece geçip gitmiş yıllar,

Hiçbiri dönmemiş geriye...

 

Bazen bir şarkı sesi,

bazen bahar yağmurları,

belki bir pembe gül,

düşen bir sarı yaprak

hatırlatır hep,

kaçıp giden  o trenleri..

o trenlerle gidip de

birdaha dönmeyenleri...

 

Şimdi üzülsen neye yarar Recep usta,

nerelerde kalmış o eski sevdalar..

yıllar geçmiş ,

çocuklar torun sahibi,

rengi değişmiş çok şeyin,

O eski vagonlar belki de çürüğe çıkmış..

 

Şimdi hertaraf sessiz,

kaçacak tren de yok artık

ne üzüntü,

ne de sevinç..


Sen boşver şimdi bunları,

doldur bir kadeh de bana,

kaçan trenlerin ardından

"Şerefe"

Recep usta...

 

Yılmaz Övünç (Yalıkavak)

oevuenc@bodrumlu.de

www.bodrumlu.de




EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu

Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır

« Önceki :: Sonraki »