KAÇAN TRENLER
11/5/2007 ·
Bodrum’da deniz kenarında
bir tahta iskelenin yanında,
eskilerden Recep usta
bir iskemle de bana atmış
kaçmış trenlerin hesabını yapıyor..
Kırık ayaklı masada
yitirilmiş zamanlar,
kaybolmuş insanlar,
hepsi birbirine karışmış
kocaman bir gölge gibi
düşmüş denize..
Kaçmış trenlerin hesabı tutulur mu
onlar gitmişler,
sen bakmışsın
arkalarından,
biraz buruk,biraz üzgün,
sonra,
belki birgün dönerler demişsin
Ve
öylece geçip gitmiş yıllar,
Hiçbiri dönmemiş geriye...
Bazen bir şarkı sesi,
bazen bahar yağmurları,
belki bir pembe gül,
düşen bir sarı yaprak
hatırlatır hep,
kaçıp giden o trenleri..
o trenlerle gidip de
birdaha dönmeyenleri...
Şimdi üzülsen neye yarar Recep usta,
nerelerde kalmış o eski sevdalar..
yıllar geçmiş ,
çocuklar torun sahibi,
rengi değişmiş çok şeyin,
O eski vagonlar belki de çürüğe çıkmış..
Şimdi hertaraf sessiz,
kaçacak tren de yok artık
ne üzüntü,
ne de sevinç..
Sen boşver şimdi bunları,
doldur bir kadeh de bana,
kaçan trenlerin ardından
"Şerefe"
Recep usta...
Yılmaz Övünç (Yalıkavak)
Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır
Son Yazılarım
- YENİ BİR DÜNYA YARAT
- ÖZLEM
- HAYAT DEDİĞİN NEDİR Kİ
- BODRUMDA BİR SOKAK
- YALIKAVAK'TA BİR AKŞAM VAKTİ
- IŞIKLARI TUTMAK
- BİR BAŞKA SEFERE
- KAÇAN TRENLER
- YALIKAVAK YELLERİ
- TEMMUZ YAĞMURU
- NASIL KAYIP GİTTİ
- BEYAZ YELKENLİ
- BODRUM RÜYASI
- KANATSIZ DEĞİRMEN
- AKYARLAR'IN ÇOCUKLARI
- AŞKLARIN EN GÜZELİ
- ERKEN GİTTİN MUSTAFA
- ESKİDEN KALMA ŞEYLER
- TORBA KOYUNDA
- BİR AVUÇ DENİZ KOKUSU