KANATSIZ DEĞİRMEN

9/5/2006 ·


 

Yalıkavak`ta bir değirmen,

Tepenin üstünde,

Kanatları kopmuş,

Yalnız mı yalnız,

Tilkicik koyuna bakıyor,

Gece gündüz..


Yalıkavak`ın rüzgarı çok,

Alır o kanatları uçurur,

Değirmen sevinir,coşar,

Hayat bulur,


Oysa,

Kanatlar kopmuş,

Öylesine kalakalmış,

Bir garip tepenin üzerinde..


Şimdi,

Eski günlerini hatırlıyor,

Rüzgarda şişen kanatlarını,

Gümbür gümbür ses verişini,

Bereket verişini,

Hatırlıyor..


Artık Değirmenler değil,

Zaman,

Öğütüyor herşeyi

Kanatları koparıyor,

Insanları savuruyor,

Ne değirmen kalıyor,

Ne de değirmenci..


Yalıkavak`ta bir değirmen,

O tepenin üstünden,

Bitez sırtlarına bakıyor..

Sıra sıra dizilmiş,

Eskimiş,unutulmuş,

Kanatsız değirmenler..

Uçmak istiyor uçamıyor,

Dönmek istiyor dönemiyor,

Üzgün ve sessiz,

Coşkusuz,

Öylesine duruyorlar,

Durabildikleri kadar..

 

Oysa Bodrum sırtlarında,

Rüzgar çok.. 

Ve

Değirmenler,

En çok kuşları  seviyorlar,

Kanatlarını kıskanarak..


Yılmaz Övünç        (Yalıkavak/Bodrum)


oevuenc@aol.com

www.bodrumlu.de

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu

Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır

« Önceki :: Sonraki »